___________PUYAT JUICE___________

___________PUYAT JUICE___________
_MANKIND'S GREATEST DISCOVERY!_
---- Java, Jamoke, Murk, A Shot, A Shot In The Arm, or plainly Joe.... However and whatever you might want to call it.... For me it will always stay as my Puyat Juice...!
Showing posts with label Everydaily Life. Show all posts
Showing posts with label Everydaily Life. Show all posts

Saturday, February 05, 2011

Ang init....!

My goodness, i am sweating a bucket a minute....! This week is probably Sydney's hottest on record as western suburbs swelter in seven days of 35-40 degrees heat, and the city endures six days of temperatures above 30 degrees.

Ang iniiiit....! Don't ask me how i'm coping up with it because i can't, i don't even have the energy to reach that tv remote in front of me right now, nanghihina mga kamay ko parang wala na akong super powers ngayon.... Pakiramdam ko para akong litson na iikot-ikot sa apoy at patak ng patak ang mantika....

May 2 gallons na super ice cold coca cola na yata naubos ko at tatlong beses na yata ako naligo in just a matter of 4 hours kasi pagkalabas na pagkalabas ko pa lang sa banyo ay tumutulo na naman ulet ang pawis ko ang init talaga dito GRABEEEE....!

Friday, January 21, 2011

Cell Phones cause blindness....?

As the cellphone technology is continuously evolving from the humble 1kg block type motorola phones to the more complicated but fantastic walastik ones like iphone halimbawa, and becoming more and more popular and their use is still increasing as we blog, so too are the cellphone-related accidents.

These accidents ranges from minor to catastrophic, to disastrous and have led to the implimentations of various laws that limit or prohibits the use of cell phones in different situations and different cases. Cell phones kasi halimbawa na lang, can easily draw a driver's attention away from the traffic around him. Tuloy nawawalan sila ng konsentrasyon resulting to tambling, balintong gulong ang kotse, in short, aksidente....

At hindi lang traffic accidents, meron naman dyan na nagkaligaw-ligaw, tuloy sa riles ng tren napunta ang kotse at muntikmuntikan pa'ng mabangga ng rumaragasang tren dahil sunod sya ng sunod sa GPS mula sa cellphone nya.... Common sense lang naman kasi ang kailangan nating pairalin dyan ano ka ba naman.... Pagsinabi ba ng GPS mo na lumiko ka sa kanan at nakita mong bangin pala yun liliko ka pa rin ba dun....?

May tinatawag din tayo na cellphone etiquette, like not talking while driving wihtout a handsfree kit, remembering to mute the ringtone sa loob ng sinehan, and wag sigaw ng sigaw na parang baliw, keep your voice down when in public places, kawawa naman yung sa kabilang line at mga katabi mo sa upuan na sa loob ng eroplano ka pa naman....

May mga nagsasalita sa loob ng toilet, pabulongbulong ka pa dyan naririnig ka naman sa labas with echo pa in the bakgrawnd, sino kausap mo dyan best pren mo downunder doon....? May turo ng turo na kala mo naman nakikita nung sa kabilang line ang mga pinagtuturo nyang dereksyon.... May mga kala mo na-engkanto't tulala at paiba-iba ang emotion sa mukha yun pala pilit lang mini-memorise ang number nung bagong ka-textmate nyang titser....

May mga nauuntog, nadudulas, nahuhulog, lilitaw-lulubog, nasusugatan, napipilayan, nasusunog, at sinunog, etc, kaya tuloy naman aking naging konklusyon ay nakakabulag nga pala itong cellphone ano, say nyo wat do yo tink....? Kung ayaw nyo naman mag tink i-text nyo na lang pwede he he....

Dito sa downunder may 26 million cellphones pala that's more than one phone to one person grabe.... Kayo meron din ba kayo cellphone related moments or accidents na nakakatawa,nakakainis o nakakabaliw to remember, share nyo naman sa amin para masaya tayong lahat.... =)

Monday, December 27, 2010

New Year's Resolutions....


Now that we have finished thinking about christmas, probably it's about time to think about new year's resolution naman or shall i say new year's resolution(s) dahil madami di ba.... This is the right time to look back and think about all those bad habbits and spoils that we have given to ourselves for the whole 2010.... Nakakabuti ba ang mga to o nakakasama, ano sa palagay nyo?

But not all spoils are bad naman syempre, yung iba ay part lang ng paraan natin para mai-motivate ang mga sarili natin just to keep us going sa kung ano-ano man na mga raket na kailangan nating i-motivate like career halimbawa, relationships, education, or daily life itself.... In moderations naman all these spoils are still cosidered healthy according to my opinion lang yan ha....

Most of those that we are suppose to quit " REALLY BADLY " like smoking and drinking or worse drug addiction have a long term effects in our system, and our family, and other people around us kaya mas maaga mas makakabuti.... Kaya kung isang pares lang na medyas paulit-ulit mo sinusuot for the whole week for the intire year, this is the right time to cosider buying another pair.... Pwede naman siguro instalment basis ang pagbayad sa bombay nyan tsong.... Kung ayaw mo maniwala sa kin, subukan mo idikit listahan mo ng mga new year resolutions sa refrigerator mamaya at garantisado kinabukasan may ilang dagdag na dyan.... MADYIK....! Happy New Year everyone....! =D

Sunday, June 29, 2008

Napaka-frank pala ni Frank....


Hallu guys wooohooo....! Nandito na ako ulit muling bumabalik-blogging na naman....! After all the trouble last week na ikukwento ko sa inyo mayamaya ay balik ulit ako dito para mangulit.... After a few events na patuloy na nagri-remind sa'tin na tao lang tayo at walang control sa anomang mga pangyayari sa buhay ay kapaligiran natin ay nagkarun ulit ako ng chance na magpipindot na muli dito....


Pasensya na po kung hindi ako masyadong na-blog nitong nakaraang mga araw.... Hindi lingid sa lahat na medyo masyadong naging frank ang bagyong si "Frank" na tumama sa southern part ng pilipinas nung nakaraang linggo at kasama dun sa mga cities na napinsala ay ang Panay Island , sa visayas region kung san ako sumulpot sa balat ng lupa nun.... Salamat na lang at meron tayong mga online radio stations dyan sa pinas, particularly sa Iloilo City kaya hindi ako masyadong nag-worry plus ang non-stop communication ko with AB through my mobile phone na nakatulong din ng malaki....


Sabi ni AB, sobrang lakas daw ng hangin at ulan kaya umapaw ang mga ilog dun sa amin sa Janiuay Iloilo na hindi inaasahan ng mga tao dahil bundok na bali yung city namin at kung ilang meters na ang taas nun sa level ng tubig dagat pero bumaha pa rin.... Galing daw sa bundok ang tubig na pumuno sa mga ilog.... Maraming palayan ang nasira, tulay na nagiba, mga bahay at pati ang district hospital namin ay pinasok din ng tubig baha....


Kaya kahit na hindi naman gaanong naapektuhan ang bahay namin dun ay medyo affected na rin ako dun sa mga nalaman kong naapektuhan ng husto, at dun sa mga nawalan ng mga mahal sa buhay.... Madami kasi sa mga nakatira dun mismo sa tabing ilog ang inanod ang mga bahay at ilan sa kanila ang hindi na nakuha pang tumakas sa malakas na daloy ng tubig galing bundok....


There was another scare pa two days ago, sabi ni AB pinalikas na naman daw ang lahat ng mga mamamayan sa simbahan dahil ayun dun sa mayor namin na meron raw landslide nung bagyo at may naipong tubig sa loob at naglikha ng natural dam at anytime daw ay pwedeng masira at maglikha ng baha ulit na sa tingin nila judging dun sa volume nung tubig na naimbak sa loob nung dam ay sapat para takpan ang buong bayan kaya alsa balutan na naman sila ulit naku....! Ewan ko lang kung pano nila napaalpas ang tubig mula dun sa natural dam na yun at bandang mga midnight daw ay balik kanya-kanyang mga bahay na ulit ang lahat whew....!


Ako naman dito sa ostralya, parang hinahalukay ang sikmura sa sobrang worries.... Hirap kasi ng ganitong malayo sa mga mahal sa buhay, wala ka man lang magawa at maitulong lalo na sa panahon na kagaya nga nito nakaraang bagyo.... Minsan naiisip ko tuloy, sana naging superhero na lang ako para at least may super powers ako di ba....? Kaya lang ayun pala dun kay spiderman, "great powers daw comes with great responsibilities", ibig sabihin nun, kapag alam mong may powers ka ay dapat ka na talagang gumamit ng rexona.... Ah ibang klaseng powers pa ba yun....? Akala ko kasi putok ang pinag-uusapan ni Peter Parker at Uncle Ben dun sa movie, ay mali he-he....!


Anyways, sa awa naman ng diyos ay okay na sila dun ngayon, wala na si Frank at balik na ulit sa dati na ang everydaily life nila.... I just hope na wala nang darating na malakas na bagyo para naman maka-recover ang mga nasalanta.... =D


Sunday, June 08, 2008

Wala pa rin sa mood....

It's long weekend this weekend so i thought that i should as well take my time and slow down a little.... Hindi na kasi ako nakapagtamadtamaran dahil sa sobrang busy nga kaya big chance ko na to ngayon ha-ha....! Everyone's returning back to work on tuesday pa and tomorrow is still another day-off as a part of the long weekend thingy nga.... I think it's also a public holiday in pinas bukas, hindi ko lang maalala kung anong okasyon.... I was also shocked to know from AB yesterday about the passing of another philippine cinema's great, Rudy Fernandez.... Buhay nga talaga ng tao, the difference between a cancer patient and a healthy person daw is just a matter of time, everyone is heading to that same direction....


Hindi ko na kasi masyadong nasusubaybayan ang mga pilikulang pilipino dahil medyo mahirap itong mahagilap dito.... I would really love to sit in front of tv for the whole day one day and watch pinoy programs kung meron lang sana akong source ng mga to dito.... I also got terribly addicted to listening online filipino-fm stations lately, particularly the Kiss FM Lucena, maybe because of the sense of humor ng mga Dj's at ang tunog ng accent nila na talagang pinoy na pinoy, ala Dencio Padilla ang dating at parang nasa pinas lang ako ulit everytime na nakikinig ako, or maybe the 80's music that they often play, which i love to listen....


Since friday i was very busy putting on some colors in my apartment unit.... Sort of making things go against my dull mood this time, para naman maiba ng kunti.... Hindi naman kasi dahil medyo depressed ako ay dapat depressed din ang kulay ng paligid ko, kaya medyo nilagyan ko ng kunting buhay ang paligid at ni-rearrange ang ibang part ng bahay, nilinis ang mga fish tanks at dinagdagan ang mga tropical fish nito.... Kahapon, for the first time in many weeks ay lumabas ako ng balcony at inayos ang mga halaman dun.... There's a bird cage there in a corner that once belongs to my pet cockatiel, "Dexter"....


Sabi ko, siguro it's about time na para lagyan ko ng ibon ulit instead of it just sitting there and catching dust kaya pumunta ako sa pet shop kahapon to buy one but not necessarilly a cockatiel again kasi baka ma-frustrate lang ako kung hindi ito kasing obedient ni Dexter ko nun.... So i've finally made up my mind to get a pair of finches instead, because they are cheaper and easy to maintain birds.... Only eleven dollars each compared to a cockatiel's price that will instantly break my pocket.... And they can also breed in the cage when in pairs, all you need is just a nesting box or grass ball at presto, may baby ibon na sila....


Pero may kunting problema lang, dalawa na lang daw ang finches nila at parehong lalaki pa....! I thought, this is not right, hindi ako against sa gay couples but then they will deprive me the chance of being an uncle to my nephews and nieces (baby finch) in the future....! Nalito tuloy si astig.... Anyways, medyo nagustuhan ko naman ang kulay nila kaya binili ko na rin at nag-promise naman yung store keeper na next week ay may finches ulit sila na darating kaya bili na lang ako ulit ng mga t-birds naman next time, extra gastos nga lang he-he....!


Pagkauwi, nilinis ko ang hawla at nilagyan ng ibons (plural for ibon) at nilagyan ng left-over na bird seeds ni Dexter nun.... And i'm also proud to tell you about my latest genius idea.... Nag-iisip ako nun kung anong nest ang ilalagay ko dahil wala akong mahagilap na kahon.... When a bag of wood chippings na ginagamit kong pang mulch sa mga halaman ang nakatawag ng pansin ko.... Biglang umilaw na naman tuloy tong bumbilya sa utak ni astig....! Naalala nyo ba kung paano ginagawa ang fried chicken....? Nilalagay sa loob ng plastic bag ang pieces ng manok coated with beaten eggs with the flour and spices at kung ano pang sangkap, tapos pinapagpag, niyuyugyog, at inaalog-alog ito para dumikit sa pieces ng manok ang sangkap....?


Yun ang ginawa ko....! Kumuha ako sa cup-board nung take-away container na bilog na ginagamit sa fastfoods, nilagyan ng butas as pinto for the birds to get in it, tinakpan at pinahiran ang buong container ng napakakapal at masmakapal pa sa normal na pag-apply ng craft-glue (elmer's glue) at inilagay ito sa loob ng plastic bag na may wood chips sabay pagpag, apak, tadyak, yugyog, at alog-alog dito at hinayaang matuyo ng few minutes dun pa rin mismo sa loob nung bag and presto ulit, instant birds nest made of wood-chip ball....! Galing ko ano....?!


For a while i was really enjoying doing the cleaning at the balcony and even forgotten about my dull mood kahit sandali.... I sometimes thought of leaving blogging because i can't think of anything to write in here anymore, talagang blanko utak ko ngayon.... Unless i will talk about myself like this again.... Wala talagang pumapasok na ideas sa utak ko para isulat.... Hindi katulad nun na halos bumabad na ako dito kaharap ng pc for days and nights para lang isulat ang lahat ng mga umaapaw na ideas sa isip na gusto kong i-share.... Maybe it's because of my hopelessness, maybe it's because of my frustrations in life, hindi ko alam....


Para akong palubog na bangka minsan, lahat ng mga pabigat ay dapat na itapon over-board just to keep the boat floating as long as possible.... Sa ngayon, palagay ko ay hindi naman pabigat tong blogging sa'kin, kaya lang ay hindi ko lang talaga kayang i-maintain to sa lahat ng oras.... So kahit medyo hindi ako nakakapaglagay ng bagong entries ay nandito pa rin naman akong pabisitabisita sa mga blogs nyo each weekend.... When i'll get through this dullness ay balik gana na naman ako sigurado yan, promise.... Kaya wag lang sanang magtampo kung medyo hindi ako masyadong active dito ngayon.... =D

Sunday, June 01, 2008

Kunting laman ng utak....


I don't really have much to talk about today, but since i was not able to put any entries here last weekend i just want to write about things that had happened for the past few days.... I feel a bit down today, thinking about a lot of things.... So down that i've unconsciously devoured and finished two large chillis that was part of my "Sinigang" for lunch today, which i normally never does because i hate hot foods....! I think the pungency of it's taste was just mixing well with my mood today that's why....


Well, same as usual i was very busy with works part at home and at the office.... since last tuesday, i've started going to work as early as 5:45 AM just to cope up with the busy schedules of the weeks to come.... Nandun na yung hirap ng paggising sa umaga, winter pa naman ngayon at ang sarap talagang matulog.... By the time i've reached work it was still very dark and there's only two of us there, my fellow pinoy workmate na palagi kong kakuwentuhan at ka-kapehan when it comes to business plans back in pinas.... Since last year kasi, AB and i were already busy investing on something back in pinas.... Naisip ko kasi na ano naman ang gagawin namin dito in the future pagtumanda kami kaya it's better to have something back home na matatawag din naming amin as long as there's no war or anything ay okay dun di ba....?


Lately we've given a reservation money for a small spot in a proposed subdivision area close to a public high school in Iloilo that one day we're planning to turn into a two-floor boarding house for students.... The money that then will go to the mortgages of this new project will come from an empty space that we bought just last year which we are going to put for rental on the next few weeks from now, and at the same time we'are saving for the construction of this new project.... All these thoughts, and plans are just going through my brain like a very long noisy train, day in and day out....


I really wish to go back home as fast as i could.... Gustong makasama ang mga mahal sa buhay at nandyan na rin ang gusto kong makita at alagaan ang parents ko, specially my father sa pagtanda nila, but everything there involves money at hindi natin pwedeng ipagkaila yan.... Kailangan ko lang talaga ay one-third ng earnings ko dito per month na income dun at okay na akong umuwi.... That's why, kapag successful tong boarding house business na'to ay willing talaga akong umuwi to try it out for a year to see how things go....


It's like a race against time talaga.... Kung pwede lang sanang i-frozen ang age ng tao ay ginawa ko na sana.... Some people might think that in order to start something, you'll need the exact amount needed to start those things.... But my idea is different, i have to step down to a certain level where i'll be known as the king....!

Example:

**Di ba, pagnasa section one ka raw sa school, speed class yun, lahat dapat ay matatalino at kailangan kang mag-compete all the time para pantayan ang galing ng lahat ng kaklase mo....


**Pagnasa section two ka naman, lahat ay average lang naman ang talino, pero kailangan mo pa ring mag-exert ng extra'ng efforts para i-maintain ang average na yun....


**Pero sa oras na bumaba ka na ng section three, everything will change.... As a survivor of section one and two, dun kahit pumikit ka pa ng mga mata mo, makinig lang mabuti at tumaas ka lang ng kamay mo palagi ay siguradong nasa top one ka at the end of the school year di ba....? Yun ang ginawa namin, making use of the big difference in currency here and back home.... But we need to start from little beginnings of course, before we hit the much higher marks.... Ika nga, hindi raw nabubuo ang piso kung walang isang sentimo.... Kaya itago ang napulot mong isang sentimo at balang araw ito ay magiging piso.... =D


I remember Leonardo da Vinci had once said, that people of accomplishment rarely sat back and let things happen to them, they went out and happened to things....! So we did....! I believe that all these things that we've started will surely payback well in the long run....


Don't have much to talk about daw o he-he....! At yan po ang madugong pangyayari sa linggong ito.... Sana nagustuhan nyo at hindi kayo nahawa sa mga stress ko.... Gusto ko lang naman pong ibahagi ang kunting laman nitong utak ko sa inyo.... Ingatz sa lahat.... Have a great weekend and week ahead....! =D


Sunday, May 11, 2008

Ginabing update....

Hallo bloggerz....! As usual, bisita pa rin ako pansamantala ng sarili kong blog ha-ha....! Malapit na kasing matapos ang book na ginagawa ko kaya medyo wala akong karapatang gumawa ng kahit ano ngayon maliban sa umupo at mag-drawing in front of my pc....! Wala akong karapatang magkasakit, matulog, magutom, maglakwacha, mag-toilet, manood ng tv etc....etc.... =D



At bago kayo magtaka at magtanong kung ano na naman kaya yang inilagay ko na drawing dyan sa gilid na mukhang napaka-violent naman nyan, yan po ang isa sa mga last illustrations dun sa librong ini-illustrate ko ngayon.... Hindi nyo lang pwedeng i-enlarge yan kasi tinanggalan ko ng enlargement function pero clear pa rin po naman sya di ba....? I just hope that the writer of the book will not get angry with me showing another one of the drawings here he-he....! As usual ay naka-watermark naman yan for its protection....


Anyways, yesterday i went to a job-expo at Darling Harbour.... Nagbakasakaling makahanap ng panibagong magandang trabaho dun.... Nandun kasi lahat ng mga work opportunities, agencies, and job opening lahat naka-display sa expo.... I'm just not sure if i'm really ready to leave my present job now, kaya lang masyado na akong na-stress dito.... Hindi dahil sa trabaho kundi dahil sa ilang mga workmates ko na ubod ng bait....


But unluckily, mostly dun sa mga magagandang job offers ay nasa malayong lugar.... Few are in other states pa kaya medyo nag-isip tuloy akong lalo mula kagabi.... Actually it's not the distance that bothers me most kundi yung feeling of belonging ba....? Nasanay na kasi ako dito sa sydney at nandito lahat ng mga relatives and friends ko kaya parang ang hirap mag-let go.... May mga kaibigan akong nag-fill up ng application forms pero sabi ko pass muna ako dyan....


Madami kasing dapat i-consider kung lilipat ako ng state halimbawa.... Una na dyan, kailangan kong maghanap ng bagong matitirahan.... Ang hirap pa namang maghanap ng murang rent ngayon.... Ewan ko ba kung bakit napakamahal ng cost of living dito sa australia kaya ang hirap din tuloy mag-ipon ng pang holiday back to pinas....! Pangalawa, kailangan ko rin palang bumili ng panibagong mga gamit sa bahay if ever na hindi ko pwedeng i-travel ng libo-libong kilometro tong mga lumang gamit ko at baka mas lalong gagastos lang ako, maliban na lang dun sa ilang maliliit at magagaan gaya ng mga damit ko.... Hmmmm.... Mahirap pala....! Pangatlo, wala rin pala akong mga relative and friends dun.... Kanino pa ako mangungutang ngayon....! =D


So i've decided na dito muna ako sa sydney, pakikiramdaman ko muna ang present job ko if ever na maging worse sya, saka ako magdi-decide later on kung ano nga ba ang dapat kong gawin.... The workplace only have to get rid of few kontrabida lang naman and things will get back to normal again.... Sana nakikinig si lord sa'kin ngayon he-he....! Ang sama ko ano....?! Anyways, have a great week ahead everyone....! I'll visit your blogs na lang within this week, promise yan.... Meanwhile, tulog muna ako okay....? =D


Sunday, April 13, 2008

Nandito na naman ako....!

Medyo late to'ng update ko ngayon for my weekend blogging dahil as usual busy nga ako.... Actually i was at work yesterday doing over-time that's why.... Hirap kasi ng nag-iisa sa bahay dahil walang pwedeng gumawa ng housework ko habang ako naman ay busy sa pagbu-blogging ha-ha....! So today medyo tinanghali ng gising tapos naglaba, nagsampay, nagluto, naglinis ng bahay, kumain, naligo, tapos nag-blogging....


Winter is already here at mahirap nang magtipid sa damit.... Kelan ba naman kasi naging mainit sa winter ha-ha....! Kaya eto, mukha na naman akong stuffed toy....! Nagulat pa ako kahapon ng maisipan kong timbangin ang sarili ko, lately kasi i was trying to lose weight, takot sa sakit sa puso....! It took me almost three months to lose a massive 9 kgs. na sa bilbil ko yata lahat nanggaling....! Madali raw magpataba pero mahirap magpapayat....


Anyways, kahapon nung sinubukan kong tingnan kung gaano na ako kabigat, kung nadagdagan ba o nabawasan ulit.... Nagulat ako dun sa rehestro ng timbang....! 99 kg....! Natawa na lang ako nung ma-realised ko ang problema.... Magsuot ka ba naman ng kuntudos sampong kilong damit dyan na parang bagong hain na suman, plus isang tasang kape sa kaliwang kamay na nakalimutan mong ilapag ay talaga nga namang aabot ka ng sandaang kilo Peng ha-ha....! Ay tangek....! =D


Eto nga pala ang isang sneak-peek dun sa pinagkaka-abalahan ko ngayon.... Halos mahiluhilo ako dito sa story na'to....! One minute ay normal sya tapos ang sumunod na mga istorya ay may kahalong SCI-FI na, ang bilis ng twist....! I hope the author of the book will not be angry with me for showing this.... I've double-marked it and removed the enlargement function for the protection of the illustration which already belongs to the author i'm working with in Thailand....


By the way, they have this organization there called the BANGKOK WRITERS GUILD, and they are inviting writers to join their group.... If you love writing, and currently living in Thailand, please visit their Bangkok Writers Guild website for more infos.... =D


Anyways, if the movie industries themselves have some sort of trailers running before the release of their works, why not post one illustration here of the book so people knows what to expect about the book whether they will like to buy it or not.... Pero ang main reason talaga nito, atin-atin lang to ha kaya tinagalog ko na ulit para hindi na maintindihan nung sumulat he-he....! Gusto ko lang talagang ipagyabang este, i-share pala sa inyo kasi proud ako dun sa mga ginuhit ko.... Hindi ko alam na meron pala akong ganitong talent ha-ha....! =D


Oi, meron pala akong natanggap na email lately.... This one came from a staff of a recording company in the US called Manila Jeepney.... Does anyone here know's about them....? Have you heard of the name....? They are obviously a pinoy group, sa pangalan pa lang nung company pinoy na pinoy na di ba....? Here's what they've written in the email.... Dapat sana dito may narrator na kunyari nagbabasa gaya dun sa "Maalaala mo kaya" ha-ha....! Ang sabi dito :

hello,

my name is jason. we are a filipino reggae label. your artwork is very beautiful !! i was wondering if you would be interested in designing a cover for our cd ?

onelove,
jason

:MANILA JEEPNEY:LIVE & LOVE SOUND DIMENSION

O tapos ka na bang magbasa....? Yan ang sabi nila.... Syempre proud din ako dahil pang international na pala ang mga guhit ko, galing-galing mo talaga Peng....! Kaya lang, after nung response ko ay hindi na sila muling nakasagot.... Maaring natakot sila dun sa mga pinagdadakdak ko sa email o baka may kasamang virus yung message ko at biglang nag-crash ang server nila he-he....! Anyways, kung sumulat man sila ulit at matuloy yung project mas okay, i'll be happy to work with fellow pinoys syempre.... Also, i'm proud to know na may mga pinoy sa ibang bansa na nagsisikap na itayo ang ating watawat (lalim nun a) dun kahit yung pandak lang na flag okay na, siguraduhin lang na wag baliktad....! Yun lang po.... Bitin kayo ano....?! =D

Sunday, March 30, 2008

Time bug....


There was a small confusion with time this morning all over New South Wales.... Madaming mga na-delay na flights, na late sa kanilang mga lakad at appointments at mga tinanghali ng gising at isa na po ako dun he-he....! The reason to all these....? The change to the daylight saving schedule that had cause a little time bug....


Yung mga magsisimba pagdating sa simbahan ay tapos na ang mass.... May mga na-late sa bus and train schedules.... At meron naman na mga katulad kong pinaga-adjust kaagad ang lahat ng clocks sa bahay para lang mag-adjust na naman pala ulit pabalik ngayon nung marinig sa radyo ang tamang oras, ay tangek....! Buti na lang pala nalaman ko kaagad, kung hindi baka pumasok ako ng alas-otso instead na alas-syete bukas....!


Daylight savings normally ends in New South Wales today, but has been delayed by one week in south-east states in an attempt to harmonise dates across the country.... Problems have been reported with broadcasting, with computer-operated systems failing to operate to the correct time....


Ginagamit kasi ang daylight saving sa mga time zones ng mundo kung saan paiba-iba ang posisyon ng sikat ng araw.... Halimbawa, ang 6 'o clock in the morning kung summer ay para namang 4 'o clock AM kung winter.... Ginagamit dito ang daylight saving hours para ipa-atras o ipa-abante ng isang oras ayun sa seasonal changes nila dahil kung hindi, every winter ay maaring ma-experience na kasing dilim ng alas-quatro ang alas-sais ng umaga at kasing liwanag naman ng alas-singko ang alas-otso ng gabi....!


Nakakalito ano....? Same experience rin yan kung nandun ka sa opposite pole of the earth like america and canada, kung kaya kailangan din nila ng daylight saving hours dun.... The time difference between philippines and australia is about 3 hours lang, that is during summer.... Pagdating ng winter, we wind the clock backward to adjust to DST (Daylight Saving Time) so magiging 2 hours na lang sya.... Anyways, kayo na lang ang bahalang mag-isip dyan at nalilito na rin ako he-he....! =D

Tuesday, February 19, 2008

Heto pa ulit from Bry....!

This one's from Bry naman....! Salamat dito Bry....! You know, it's a great thing na na-uso dito sa blogos tong mga tags, awards and other things kasi hindi naman sa lahat ng oras ay very fruitful and flowery tong utak ko para mag-isip ng topics for my updates.... Some might find them very annoying, but for me they create a kind of breathing points where at times na wala na akong maisulat and instead na iwanan panasamantala ang blogging at umupo sa tabi at magminimuni ay eto meron pala akong pwedeng ilagay just to keep the fire burning di ba....?


Ewan ko lang sa inyo kung agree rin kayo rito sa idea ko na to, basta yan ang views ko towards friend's tags, and awards here in the blogos.... Kita nyo naman, meron pa rin akong pang update ngayon at madami pang for the weekend ko naman ipu-post.... At the same time ay nabibigyan ko rin ng pang updates ang iba.... Kahit na medyo nangangapa pa tong utak ko ngayon ng topics para i-post dahil busy nga ako sa trabaho ko the whole week....


By the way, i've made two kids happy pala today, what happened was i had a whole boring day today kasi inaantok dahil sa kakapuyat ko dun sa movie na "Ong Bak" kagabi, thailand's finest yata yun about the culture and the thai-martial arts ang "Muay thai" at medyo naduling rin mga mata ko sa kababasa at kahahabol dun sa subtitles....! It was fantastic, actually i've seen that maybe around twenty times already he-he....! Kaya yun, hating gabi na natulog tapos maagang gumising para pumasok ulit resulta, zombie ako buong araw....!


Anyways, balik ako dun sa mga happy kids.... Bandang mga 5 pm kaninang hapon, kalalabas ko lang ng trabaho sabay perform na naman ng aking trademark na daily goodbye kaway sa mga nakatingin na mga unggoy sa'kin sa kanikanilang mga office windows at aktong magtatravel na akong pauwi ng mapansin ko ang isang puting ibon sa may damuhan.... Sabi ko, parang kamukha to ni Dexter a, my ex-pet cockatiel na isip tao at tamad lumipad at ang gusto ay maglakad lang ng maglakad.... Dexter - taken from the cartoon character, Dexter the scientist na may hair-do din na yellow he-he....! Nakakatakot lang kasi baka sa sobrang kalalakad ay biglang maapakan ko na lang sya minsan.... Malas lang kasi accidentally nakalabas sya sa bintana at naligaw ng landas at naging palaboy nang tuluyan mga two taon na ang nakakaraan at similar ang looks dyan sa inilagay kong pitsel este picture pala sa kaliwa mo.... San na kaya umabot ng kalalakad yun....?


Na-realised ko rin na born in captivity yun dahil sa bright colorations ng balahibo nya na present lang sa mga captive breed dahil sa color-mutations na siguro dala ng controlled diet nila.... Sinubukan ko syang lapitan ng talagang malapit na malapit pero ayaw pa ring lumipad, tapos ng hinawakan ko ay lumipad pero bumalik malapit sa akin at dumapo sa may sangga kaya hinawakan ko na, kinagat pa nga ako sa kamay, at judging dun sa kagat nya na hindi gaanong masakit ay male cockatiel sya.... Ang mga female birds kasi masakit mangagat na kagaya rin sa tao ha-ha....!


Hindi ko naman pwedeng iuwi kasi baka gutumin lang lalo sa apartment ko dahil walang mag-aasikaso sa buong araw na wala ako.... Madilim pa kasi ako umaalis tapos gabi na rin kung umuwi kaya sabi ko kawawa lang sya dito sigurado.... Good timing naman na may dumaan na dalawang batang babae kaya tinawag ko tapos sabi ko, sa inyo na lang to pakainin nyo ng kare-kare with matching bagoong, rice, and ice cream mamaya....! Joke lang yung last part, maintindihan naman kaya, australians kasi yung mga bata....! =D


Nanghinayang din ako dahil sana finders keepers yun dapat, pero parang tuwangtuwa naman yung mga bata at nagmamadali pa ngang umuwi dahil sa sakit ng mga tuka ng ibon sigurado....! At least, after school ay hindi na siguro sila maggagala ng tulad kanina dahil may ibon na silang aalagaan sa bahay di ba....? Sana dinala ko na lang pauwi, sayang tsk....! Anyways, i've made someone happy today at proud na rin ako dun.... Nakakapagpataba pa ng puso he-he....! =D

Saturday, February 02, 2008

Cable talk....


If you happen to be having some problem browsing through, or worse logging in to your internet connection on your side of the world at the moment, it might be because you are affected by what i've heard in the world news today about the two underwater submarine cables carrying internet traffic under the Mediterranean Sea that were snapped-broken last wednesday, disrupting both business and households half a world away....


Finger-thin cables tie internet together, these lines that tie the globe together by carrying phone calls and internet traffic are just two-thirds of an inch thick where they lie flat and submerged deep on the ocean floor.... The foundation for a connected world seems quite fragile, an impression reinforced this week when a break in two cables in the Mediterranean Sea disrupted communications across the Middle East, India, and neighboring countries....


After watching the new, some questions just popped inside my mind, what if one day, we will totally lose our internet i mean the whole network connections, functions, etc. around the globe in some unknown and unexpected reasons, yung basta na lang itong mawawala at hindi na pwedeng ayusin....? Just imagine how dependent we are to it in almost anything in the present and how destructive, disappointing, depressing, devastating, shattering feeling it is not being able to log-in to your internet service when you really need to use it but unable to do so for even just a night....! Feel mo hindi ka halos makatulog di ba....? How much more kung worse-case scenario, tuluyan na talagang itong mawawala....!


Lalong-lalo na dun sa mga talagang na-adik na dito, yun ang mga moments na daig mo pa ang na-basted ng syota sa sobrang pagkabigo....!
Pepe: Pre, hindi ka makatulog at wala kang ganang kumain, bakit na-basted ka na naman ba....?
Juan: Hindi yun pre, nawalan kasi ako ng internet, magwa-wan week na ngayon, nakaka-depress, magbigti na lang kaya ako pre.... =(
Parang ganun he-he....! Losing the internet would probably change the shape of our lives, and it's not only about the evolution of social media, web 2.0, and microsoft playgrounds being frozen off their existence but everything in it's path that has evolved to be dependant on the web as a hub of business and commerce, source of informations, communication and education....


Masyado na natin itong niyakap at minahal sa ating buhay na halos naging isa na rin ito sa mga importante nating pang araw-araw na pangangailangan at bahagi na ng lahat halos nating ginagawa.... Sino ba sa atin ang mga adik sa texting dyan....? Di ba ang mobile phone networks ay gumagamit na rin ng mga web networks....? Well, isa na rin yan sa maaapektuhan, a lot of businesses etc, plus masa-shutdown na rin ang Bombo Radyo's Star FM na paboritong-paborito ko pa naman at palagi ko ditong pinakikinggan through the power of the internet of course kaya umaabot hanggang australia ang signal nya, at madami pang iba.... So ngayon, matanong ko naman kayo, how do you think you would live and survive in a life without the internet in it....? KAYA MO KAYA....?! Parang variety show a he-he....! TAKE THE CHALLENGE....! =D

Saturday, January 26, 2008

Ang pagbabalik ng astig....!


I'm back wooohooo....! Masakit pa rin ang balikat at leeg pero pwede nang mag-type ng pagong speed lang....! Baka akala nyo hindi ko alam na may mga comments and messages kayong lahat dito ha, i was just right in the background reading and laughing nakikiramdam sa mga kakalugan at kakulitan nyo all along....! =D


Last time i was really feeling so bad on my upper body at hindi talaga kayang mag-typing, naranasan nyo na bang magpapasta ng ipin, ganun ang feeling ko last time na parang may on going na road constructions sa loob ng shoulder ko....! Nature kasi ng work ko, naka-upo buong maghapon, nakasubsob ang mukha sa ginagawa at nakatunganga sa mga folders ng mga schematic diagrams, paperworks, electronic gadgets, electronic components at kung ano-ano pang connected sa electronics na pang mina ng coals sa ilalim ng lupa.... Kaya pala madami kaming stock ng pain-killer sa luchroom dahil dun, ngayon ko lang na-figure-out....! Pero mas okay na lang tong job kesa dun sa mga minero mismo, at least wala akong putik sa katawan, paupo-upo lang buong araw, naka-aircon pag-summer, naka-heater naman pag-winter, at nakakapag-blog pa on our office pc uha....! Yun nga lang ang down side nya, sakit sa ulo at batok but not always....! =D


How's everyone by the way....? Salamat sa lahat ng mga walang sawa at walang tulog na bumibisita dito naks ha-ha....! Oi, matulog naman kayo, wala na bang tulog-tulog dyan sa phils ngayon at kahit bandang 4 'o clock ng umaga ay may natatanggap pa akong mga messages....?! Bakit mo naman alam Peng, hindi ka rin siguro natutulog ano....? Dun sa mga nag-iwan ng mga messages nila at comments at sa mga bumibisita para magbasa, makiki-iyak at nakikitawa sa mga kadramahan at kalokohan sa blog na'to, thank you talaga sa lahat.... Alam ko yan kasi bumi-build up din ang visit records dun sa hit-counter ko araw-araw kahit na kalahati pala nun ay sa'kin....! Aba, big fan din yata ako ng blog ko, conceited....! =D


Palagay ko hindi ko na kailanggan pang i-mention ang mga pangalan nyo dito dahil baka lalong mas na sumikat pa kayo kesa sa akin nyan, kapal....! Hindi, alam ko naman at alam nyo na rin kung sino-sino kayong mga espesyal na mga nilalang sa balat ng lupa at palaging nagbibigay buhay sa munting mundo ko, wag nyong sabihing hindi nyo pa alam kung sino-sino kayo dyan dahil ibang kaso na yan....! I just wanted to tell you all that you'are the most important part of my blogs and i really do whole heartedly appreciates everyone's support.... (hikbi!) (singot!) (lulon!) (singot pa ulit!) (isinga mo na nga yan, kakadiri you naman!)


Anyways, nandito na ulit ang astig at handa na ulit sumabak sa bakbakan, hindi bakabakan ng pandesal na may kuko to kundi bakbakan ng stick bread na may kuko lang....! Ano raw sabi, paki-ulit mo nga Peng....? Nalito yata ako dun a, paki ulit nga ng mga sandosenang beses pa plis....! Happy lang ako na sa wakas pwede na ulit akong mag-react sa mga iniiwan nyo mensahe, hirap nung hanggang basa lang ako talaga kasi parang tortured pala ang pakiramdam nun, sa'kin nga ang site pero ni kalabit man lang sa mga pyesa ng keyboad ay di ko kayang gawin....! Kamot nga ng ilong hindi ko kayang gawin, kalabit pa kaya sa keyboard....!


kinabahan pa nga ako kahapon dahil naalala ko na si David Bowie pala nun nung nagpa-opera sya dahil nangangalay daw balikat nya everytime na tumutugtog ng gitara, yun pala sobrang barado na ng cholesterol ang isang artery ng puso nya kaya medyo nag-worry din si Pepe dahil parang pareho yung case a at medyo napalakas din ang kain ko ng fried french ba yun nung happy new years day, sarap nun para syang strips ng pritong patatas na lasang chicken joy pagpumikit ka....! Ha, french fries ba tawag dun, kala ko kasi fried french ay baliktad....! Buti na lang hindi naman pala ganun kalala at talagang muscle pain lang sya'ng talaga....


At the moment ay medyo okay na ako pero may paminsanminsan pang pagsakit ng balikat at shoulder-blade kapagnapahataw ako ng forehands and backhands ko.... Napasobra kasi panunuod ko ng Australian Open Tennis Game lately kaya yun medyo naki-carried away minsan lang naman he-he....!


Anyways, i'm back and my first plan is to visit your blogs later on kasi madami na yata akong na miss sa mga tsismis ng mga buhay nyo....! Talaga yatang mapapasabak ako ng typing nitong araw na to....! Dapat kasing mag-comment din ako sa mga entries nyo mamaya na hindi ko pa alam kung ano ang mga topics.... Baka kasi sabihin nyo na loko naman tong si astig, binibisita ko blog nya nun at nag-iiwan pa ako ng greet and smiles tapos wala man lang nailagay sa blog ko kahit na dash and dots lang nung nagbalik, mabatokan nga kaya kita, etong dapat sa'yo um....! *toinks*....! Jokes only lang ha-ha....! Wala lang magagalit....! O sige, kitakits na lang tayo mamaya.... Wag nyo lang akong hintayin at baka gabihin si Pepe ng punta he-he....! Ibi-breaking ko muna tong balikat ko para maisabak ng husto sa typing....! Wawoooo....! =D

Tuesday, January 22, 2008

Pahinga muna ako....


Nanibago lang sa trabaho, buong araw ka ba namang nakayuko at nakatunganga sa mga gadgets and paperworks.... masakit ang ulo, batok, leeg, balikat, likod, left arm, at shoulder blades.... I probably need that snake-spa so badly right now....! Pass muna ako for a while kasi hindi kayang magtagal sa sitting position.... Pahigahiga na lang muna, sana may maimbento nang pc na nakadikit o nakasabit sa kesame para makapag-blog naman ako kahit na nakahiga ano....?


Ito yata ang tinatawag nila sa inglis na oksapyo pwe! pwe! occupational overuse syndrome pala.... Oi, magandang topic yan pagbalik blogging ko sa saturday a....! Makapag-file nga kaya ng compo report para makapag-claim ng cash he-he....! O pano, kitakitz na lang muna tayo sa weekend, bisita pa rin kayo dito syempre kasi babasahin ko pa rin mga messages nyo kahit na hindi ako muna magta-typing.... Babawi na lang ako sa weekend kung kaya ko nang mag-typings ulit.... Ingatz all, be back blogging on saturday....! =D

Monday, January 21, 2008

Back to working mode si astig....

I'm finally back to work today after a long christmas break.... The day was same as usual, althought we had been moved to another spot deep inside the company floor kasi bago pa kami nag-christmas break last year ay patuloy nang ginigiba at niri-renovate ang ibang sections plus the layout ng soon to be rising na new looks ng production areas na nakapaskil na sa may bulletin board sa tabi ng table ni big boss ko....


The new location of my work table is alright, kaya lang kailangan ko na namang i-rearrange ang lahat dahil pinagkakalas nga nila ang mga abubot namin dun sa mga luma naming tables nun at inilipat dun sa bago.... Okay naman ang takbo ng araw ko although kailangan lang ng kunting adjustments kasi nawala na yata'ng lahat ng abilidad ko dun sa work dahil sa haba ba naman ng pahinga ng utak ko the whole christmas break and extensions he-he....! At the end of the day, masakit ang batok at shoulder blades, naninibago lang siguro ako.... =D


I love the breaks very much, but it's only the aftershocks which i hated the most.... Ayaw ko kasi yung nakaharap ka na kunyari sa trabaho pero yun pala naghahagilap pa rin ang utak mo ng ideas kung pano ba to uumpisahan dahil nakalimutan mo na ang mga procedures na alam na alam mo naman at talagang kabisado mo na kung paano gawin nun....! So what i did this morning was to wake up as early as i could tapos nag-meditate ako over a cup of coffee.... My aim was to figure out what i was normally doing before sa trabaho, kung paano ko tina-tackle ang mga tasks, iniisip ng pauli-ulit at pilit sinasaulo sa isipan at nakatulong naman ha-ha....! Effective pala ang ganun na paraan, in fact i've started my job today for the very first time in 2008 na parang walang gap ng holiday break na nangyari sa gitna....! I even had the time to notice those who are scrambling to cope-up with the disoriented moments of their first day back to work....! =D


Next weekend, long weekend na naman wooohooo....! Australia Day is fast approaching, just when i was about to come back to my old busy routines again, sarap naman....! On monday kasi the 28th of this month may public holiday ulit dito which means na wala na namang pasok sa work kaya 3 day na naman ng pagmumunimuni para kay Pepe....! Hindi talaga maubos-ubos ang mga public holidays dito sa downunder madami pa yan up to the last one of this year's on october.... I used to hate those days before when i was still in casual job kasi for a casual employee, walang pasok means wala ding pera....! Pero ngayon okay na ako dyan ha-ha....! Sino ba naman ang ayaw sa kahit pa nakahilata ka lang buong maghapon sa harap ng tv ay tuloy pa rin ang patak ng barya sa bulsa o di ba....? I just wish that the flow of cash will come to my direction this year, pang-holiday back to pinas ha-ha....! Show me the monkey este.... the money pala....!

By the way, may natanggap na naman ako'ng award from Mrs.T today, thanks Mrs.T....! Also from Krisha, dated March 02, 2008, that's today.... Binigyan nya rin kasi ako ngayon, pero syempre kahit meron na ako nito ay ilalagay ko pa rin ang name nya dito di ba....? Syempre naman, special yata lahat ng blogo-friends ko....! =D Thank you for this Krisha, sana okay lang sa'yo ang setup na to....! Salamat very much to the two beautiful ladies, Mrs.T and Krisha for this Friendship Ball....! Parang perlas na bilog ni Manang Bola of Batibot he-he....! "Perlas na bilog, wag tutulog-tulog....!" This will be another great addition to my collections of friendship tokens from ever thoughtful na si Mrs.T....! Ang dami ko nang utang sa'yo a, wala pa akong pambayad dyan....! =D

Monday, January 14, 2008

Nagparamdam....

Good monday all....! By the way, this is one of my creations from my art-blog.... Wat keyn yo sey....? This one i call "Bahay Kubo", obviously naman ha-ha....! Medyo naging busy lang po ako lately dun sa Astig Museum ko na badly in need of my attention pa.... By the way, madami na po pala akong mga new updates dun, just in case na hindi nyo pa nasubukang bisitahin.... Lately kasi, i was trying to decide kung isasarado ko na lang yung mga iba ko pang blogs kasi napakahirap palang i-maintain lalo na't busy nga ako sa work and some other things.... Anyways, active na sya ulit ngayon at may mga nagbibisita na rin para tumingin ng mga arts ko.... Bakit, dati wala ba Peng....? Talagang wala po kakahiya ha-ha....!


May inilagay pa akong stat-counter nun just to monitor the number of visits at natutuwa pa nga akong makitang may mga dumadalaw naman pala.... Huli ko na lang na-realised na sa akin pala yung mga dalaw sa counter....! Sariling mga dalaw ko rin pala ang niri-record nung stat-counter ko ha-ha....! Maybe it's not so interesting nga, o dahil na rin sa dito ako sa main blog ko nagku-concentrate na masyado....


Some other things Peng....? Eto pa rin po ako ngayon sa bahay nakatambay, next week pa ang balik ko sa work and i'm already dying of boredom na....! Reklamador ha-ha....! Pano, wala naman kaming over-time nung december last year kaya nagdecide na akong i-extend na lang tong christmas vacation ko kasi kung magtatarabaho pa ako over christmas ay ganun pa rin naman ang kita dahil wala nga kaming over-time di ba....? Kaya yun, nagamit ko tuloy annual leave ko....!


Paminsanminsan naman ay lumalabas rin ako sa mga shops para bumili ng asin, suka, at boy bawang, tapos once a week kailangan kong i-check ang bahay ng aunty ko sa Merrylands, just two suburbs away lang from here kasi on holiday back to pinas sila ngayon (ako rin sana) at sa 19th pa ang uwi nila dito kaya atin-atin lang to ha, niri-raid ko ang fridge nila palagi ha-ha....! Nag-hire kasi sila ng bantay salakay kaya yun....! Burp! (dighay) ops, excuse me po he-he....! =D


Nagparamdam lang naman para malaman nyong buhay pa si ako at eto nga ulit pumipintig-pintig pa ha-ha....! Medyo naalimpungatan lang kasi ako sa sobrang pagka-focused ko yata dun sa other blogs ng tinanong ako ni Redlan for an update dito kaya Red, eto na request mo....! Hindi ko pa alam kung kelan muling masusundan to, gisingin mo na lang ako ulit kung mapatagal na naman tulog ko he-he....! Wawuu....! =D



Sunday, December 16, 2007

Must forget 2007....


If we talk about what had happened in 2007, ay madami po akong alam dyan lalong lalo na sa da life of yours truly in 2007.... I guess for me, 2007 is a year that is not worth remembering, why....? Well, madaming mga pangyayaring nangyari at hindi ko pa alam kung muling mangyayari pa in 2008, na sana naman ay wag nang magyari pa dahil ayaw na ayaw ko na sana tong muling mangyari pa at pagnangyari pa tong muli ay ewan ko na lang....! Whew....! Yun....!


I think i'm more luckier with well rounded numbers like the number 8 which is also a symbol of glittering cash in chinese numerology.... I can't understand why but, it seems that the number 7 in 2007 had live up to it's shape as an axe that had kept on axing my luck the whole year round....!


I know you wouldn't believe me unless you've put your foot in my shoe and step a year back in time to see for yourself kung ano nga ba ang mga nangyari kay Pepe nun at ganito na lang ang pagtatampo nya sa 2007....! Pero ito po talaga ang nangyari and you will never ever dream of having something like this in your smooth-flowing life ever....! If i were asked to choose, i wouldn't have chosen this disaster either....! I can't tell you what it was, but i can compare that experience to having a nightmare while you'are still awake....!


Nakakita na ba kayo ng rumaragasang tren....? Subukan nyong tumayo sa harap nun....! Ganun ang nangyari sa amin ni AB this year....! Na-picture out mo na....? Hindi basta basta hihinto yun, bawat bagon ay may sariling momentum na patuloy na tutulak at tatakbo ng walang tiyak na oras ng paghinto....! Mas-okay pa nga sigurong tumayo sa harap ng rumaragasang mga kalabaw at ipikit ang mga mata mo dahil kahit papano ay kusa kang iiwasan ng mga ito....!


Ano-ano nga ba ang mga naging kapalpakan sa life ni Pepe in 2007....? Madami po, ang iba ay hindi ko na maalala at ayaw nang maalala pa at kung kusa mang bumalik ang mga alaala ay kusa ko pa rin tong buburahin sa isipan ko....! Lately there was a big blow na dumating at kung halos pa lang ay magpalimos na kami just to meet the requirements.... First time ever itong nangyari sa amin, at hindi namin expected and not everybody had experienced this one as well, actually only a small number of people have had this kind of experience in their lives....! Masmalaki pa nga siguro ang chances na masagasaan ka ng pison kesa mangyari to sa'yo....! For a moment, i've even thought that this is just happening in the movies....! Believe me, i don't know how on earth are you going to escape this that easily kung sa'yo siguro to nangyari....! But we did in just within a week's time....! It's like we'are living in a dream for a moment there....!


Of all the people ba naman in the phils ay hindi ako makapaniwalang sa amin pa nangyari to....! But gladly my brother in Singapore had saved the day for us and paid everything-off....! I still owe him some amount though' pero sabi nya, "'tol, pag-usapan na lang natin yan kung may pera ka na." na nagpalaki naman sa aking puso he-he....! Enlargement of the heart, delekado yan Peng ah....! I think it's great to have a good and caring brother around you at times when you'are down.... =)


That big blow had a bad effects on us though, we've lost the ability to trust the word SECURITY anymore.... We believe that our privacy was being violated there and i guess things won't be the same again after that.... I just hope that gradually we will recover so that we can move on.... Hopefully with the help of the number 8 in 2008 we will get through these challenges together.... We've made a lot of attempts to plan some new things before the year's end, but still the lack of confidence are there to make us realize, think, and sink back to the safety of not caring anymore at all....!


Hopefully this next year will look after us, and this time we'll be ready to stand aside whenever a train comes again.... We'll be more wiser by then i promise....! For me, there is really a big reason for us to celebrate the parting of the years, and that is peace of mind....! And some other reasons pa of course, that are already marinating in my fridge he-he....! BBQ yum....! =D

Thursday, November 22, 2007

No more bottled water....


A universal accessory, the water bottle will soon be a thing of the past here in australia.... Councils are planning to ban the plastic bottles from their respective suburbs because of the damages it can cause to our environment.... Recent survey reveals that the bottled water is increasing around 10% per year as well as the improper disposal of the plastic bottles.... The government is worried that if the problem is not tackled sooner, at some point in time it can escalate to an irreversible level at mahihirapan na silang ayusin pa ito....


There's nothing wrong with drinking tap water naman sa palagay ko.... Kailangan lang siguro nilang maglagay ng madami pang taps o gripo lalo na sa mga public places kung saan madaming mangangailangan ng drinking water like parks, department stores, movie houses, schools, church, beach (may tubig na rin dun kaya lang maalat he-he....!) sidewalks, etc.... The thing is, mahirap talagang baguhin ang isang kulturang nakasanayan na natin ng mahabang panahon kaya sa tingin ko ay hindi ito madaling gawin....


Lalong-lalo na kapag hindi ka sanay na uminom straight from the taps.... Pwede ka rin namang magdala ng sarili mong water purifiers and filters just in case na hindi mo na kayang umabot pa ng bahay mo at talagang inum na inom ka na....! Nowadays Portable Water Alkalizer, purifying containers and filtered containers whatever you call those are already in different shapes and sizes, of course mukha pa rin itong drinking containers at hindi hugis papaya o palayok....!


Nakakatawa lang isipin na in the future ay hindi lang toilets, ATM machines, movie houses, terminal ng bus ang pinipilahan kundi pati na rin ang mga gripo ng tubig....! Sa pinas siguro ay ordinaryong tanawin lang to dahil sa kondisyon ng pamumuhay natin dyan, pero sa isang maunlad na bansa na kagaya dito sa downunder ay medyo nakakatawa nga tong tingnan....!


In some parts of the world particularly in africa where water is so scarce, people will drink just anything liquid regardless of the quality and its source just to survive for at least another day.... Sometimes they've even shared a muddy pool with their horses and cattles para maka-inom lang ng tubig....


Mapalad pa nga sila dito na kahit magmumukha lang silang nakiki-share ng tubig dun sa mga ibon sa park in the future, ay at least malinaw at malinis naman ito.... E ano ngayon kung habang kasalukuyan kang sarap na sarap dun sa pag-inom ng refreshing na tubig galing dun sa bird-bath basin sa may park ay nagtatampisaw naman si ibong pipit at ang boypren nya dun sa harap....! Ayaw mo pa nun, may malamig na tubig ka na, may libreng entertainment ka pa ha-ha....! =D



Tuesday, November 13, 2007

Higpit sinturon in the horizon....



Just before lunch yesterday, our company president broke the news to us in a quick meeting that there won't be anymore weekends overtime until informed next year in 2008 which is quite a bad news for us since there's only few weeks to go na lang before the christmas month.... Anyways, they still gave us 4 hours everyday during weekdays if we are willing to stay back and take it after the daily 8.0 hours normal loads.... which adds-up to 16 hours pa rin naman, kaya lang hindi ko na talaga kaya pang mag-stay back hanggang 9 o clock ng gabi....


We'are normally kasi allowed to as much as 16 hours overtime a week from mondays to saturdays, it depends on how we arrange it ourselves.... Ibig sabihin flexible sya sa kahit na anong oras mo gustong pumasok at umuwi as long as you've completed the 8.0 hours required.... I normally do 6.25 hours overtime sa weekdays and 8.0 hours saturdays total to 14.25 hours overtime a week multiplied by 2 kasi forth-nightly (two weeks) ang sweldohan namin dito.... A total of 28.5 hours overtime plus the normal hours na 8.0 hours a day for ten days a forth-night is 108.5 hours a forth-night multiplied by the pay rate per hour, minus the tax and superannuation contribution ko na the same function din sa SSS dyan sa pinas.... Magulo di ba pero very impressive namn ang figures na makikita mo sa pay-slip pagdating ng payment day....!


Buti na lang pala at nabayaran ko na ang malalaki kong commitments for this year, i hope.... There will be some adjustments budgetwise na pinag-iisipan ko pa until such time na makita ko na ang results ng pagtanggal dun sa ibang overtime namin sa next pay-day ko.... At the moment, i'm still affected by the blast of that big responsibilities the last time na slowly ko namang naku-cope kahit papano....


At the moment i'm keeping a compose outlooks towards this problems and bracing up myself for the worse na hopefully ay wag naman sanang mangyari.... What i mean is about the money shortages in the future 'coz i've just recovered from a big spending na hindi naman talaga nasayang dahil napunta rin naman yun dun sa mga ini-invest namin ni AB.... Yun lang nga at medyo napaaga ng kunti ang paniningil nung previous owner kasi nagkasakit ang mister nya nun.... What i worries me the most ay yung mga unexpected problems up ahead na hindi ko kontrolado pa ang flow at hindi ko pa nakikita....


Anyways, necessity brings-out one's best naman sabi nila so alam ko kayang-kaya namin to....! Hope for the best and never stop talking to the one above lang.... =)


Monday, November 05, 2007

Brushtail Encounter....


Good thing about living in australia is you'll really get the chance to see the wild neighborhood once in a while without going to the zoo or wildlife parks.... They are so protected here that traffic on the roads will even stop for a family of wild ducks to finish crossing the busy highways....!


They've even erected some road signs warning the oncoming traffic about what native wildlife constantly cross a particular road like ducks, koalas, kangaroos,wallabies, emus, john howard (a.k.a prime minister of Oz) etc.... And the animals themselves seems not bothered by passing cars, buses, and people at all....! Today before heading to work i've decided to take a morning walk around the block and for the first time in my life i've encountered a Brushtail Possum in flesh....! Astig....! Akala ko nangangagat pero hindi naman pala....!


It was grey with white and black markings on the face and it's about the size of a domistic cat, and because it is also a Marsupial, may pocket din sya na kagaya ng kangaroos kung saan nilalagay ang baby nya....! Cute ano....? I want to see it again so i will take another morning walk tomorrow around that area, this time a little earlier para mapanood ko ng matagal at malapitan.... Actually i might take it home with me he-he....! Joks lang....! Bawal sa apartment ko yun tsaka wala ako palagi sa bahay kung weekdays baka gutumin lang sya at raidin ang mga prutas sa fridge ko....! And besides, there are ten strict rules that should be followed when facing this kind of situation.... Rule #1 : Never take the wild animals home.... Rule #2 to #10 : See Rule #1.... Ngek....! Hopefully i will meet this cuddly little creature again bukas....! Good almost evening all....! =D




Saturday, September 29, 2007

My PC is in hiatus any moment now....


Today i have a problem with my computer, i need to replace the monitor whether i like it or not kasi medyo luma na to kaya nagpapalya na.... I just wonder when can i do that because at the moment ay no watut pa si Pepe kaya magtitiis na lang muna ako sa defective na monitor na to....! =D


Actually i thought it was the system that was causing all the problem so i opened it up, cleaned it, and remove everything all bits and peices but not to worry coz i built this whole thingy from scratch before that's why i know where things goes.... I am the creator of this little Frankenstein-monster and i am it's master bwaha-ha....! I know every bit of details about it from softwares to hardwares, but it can be a handful too sometimes....!


Anyways, it all starts everytime the train pass by.... Alam nyo kasi tong apartment ko ay very close to the railroad, (home-along-da-riles) just about 3-5 minutes walk lang.... It's not that noisy and i've already got used to it.... The railroad by the way is high up in the air naman like an over-pass kaya walang masyadong ingay na maririnig sa ibaba.... What i like about living in this area is the noise itself ha-ha....! To me the place sounds like its so busy and alive so i never get bored at all, weird ba....?


So again, since last week everytime the train comes by, my computer monitor starts to get affected by it and the display flickers and turns very bright white until the train gets through its some sort of an Interferance zone, then it comes back normal again, so on and so forth, day in and day out....! Sometimes i almost wanted to just lift it up and throw it out the window ha-ha....! Nakakainis na kasi minsan....! Now it's getting more worse day by day so i need to have it replaced quickly ASAP....!


A descent monitor kasi will cost me from $AU200 to $AU500 in cold cash....! Medyo mahal di ba....? Napaka-ironic talaga kasi just a month ago lang ay nagpalit ng bagong systems ang workplace namin and they've thrown-out about 5 computer monitors na less than 2 years old lang....! Kung bakit naman kasi hindi pa sa time na yun nagloko tong monitor ko, dapat sana napalitan ko na to ngayon at nakalibre pa sana ako....! But i know i'll get there somehow, mapapalitan ko rin to....


So one of these days whenever i will not be able to answer your tags and comments anymore in a week or two, or three and four from this very moment ay ibig sabihin nun wala na akong nakikita sa monitor ko kaya don't get disappointed lang coz i'll be back naman to answer all your tags and comments as soon as i can get things in order ulit.... Pero wala pa naman and at the moment it's still hanging there.... Nakikita ko pa naman ang pictures sa display nya but we should still expect the unexpected ika nga....! =D


Just a minute ago, a motorbike came pass my apartment and the monitor got affected by that one too....! I got the funny feeling that it won't even reach my next payment at work and everything will just shut-off na lang....! I hope not, but anyways this is just a friendly announcement from your friendly neighborhood Pepe-man....! Ingatz....! =D